Poniższy utwór pt. „Un cabaret folâtre” nawiązuje do żartobliwego wierszyka Baudelaire’a pt. „Wesoła gospoda przy drodze z Brukseli do Uccle” („Un Cabaret folâtre sur la route de Bruxelles à Uccle”), opublikowanego w roku 1866, rok przed śmiercią Baudelaire’a. Poeta upamiętnił rzeczywisty szynk Pod Nagrobkiem. Prawdziwy Charles Monselet był francuskim dziennikarzem i powieściopisarzem, smakoszem. W przekładzie Ryszarda Engelkinga wierszyk ten brzmi, jak następuje:
Ty, co lubisz tak szkielety
I jak Ramzes rodowity
Ostrzysz nimi apetyty,
Prosząc gości na omlety!
Moje serce tutaj zwie cię,
Gdy na szyld ten rzucę okiem:
„Pod Nagrobkiem. Szynk z widokiem
Na cmentarz”. – Mój Monselecie!
Źródło: Charles Baudelaire, „Kwiaty Zła”. Wstęp i opracowanie Tomasz Swoboda, Wrocław, Boblioteka Narodowa, 2025.
Un cabaret folâtre
noc dżdżysta
noc bez księżyca
przeszłość i przyszłość pogrążone w mroku
w ulubionym szynku baudelaire’a
co stoi przy trakcie z brukseli do uccle
wesoło choć za oknem cmentarz
gdy pada i wieje
żałobnicy stawiają trumnę przed oberżą
by uraczyć się szklanką mozelskiego
ministrant w białej komży
przybiega z ponagleniem od księdza monseleta
bo ksiądz nie lubi odprawiać egzekwii
przy samych grabarzach
którzy wsparci na łopatach ziewają
proboszcz nie zachodzi do oberży
swoje mozelskie wypija sam na plebanii
nie może znieść myśli
że i jego pogrzeb
urozmaicą sobie szklanką mozelskiego
nie skończyłoby się na jednej
gdyby aleida która rządzi nie zawołała
zabierać mi stąd tego umrzyka
bo cuchnąć zaczyna
w naszym szynku wskrzeszamy tylko żywych
ANDRZEJ STANISŁAW KOWALCZYK
